eCourt

Op dit moment is er veel te doen over arbitrageprocedures in kleine (incasso)zaken via de private onderneming eCourt. Deze biedt digitale arbitrage aan, en de “overeenkomst” (wilsovereenstemming) komt tot stand doordat de wederpartij van de debiteur (grote organisaties zoals zorgverzekeraars maar ook Bol.com) dit in haar algemene voorwaarden opneemt. Als de afnemer van de diensten (de schuldenaar) met die voorwaarden instemt, dan zit hij meteen vast aan de bepaling dat niet de gewone overheidsrechter, maar de geautomatiseerde arbiter van eCourt over een vordering op de consument beslist. Er is wel de mogelijkheid tot een opt-out, maar de consument moet dit dan binnen een maand kenbaar maken.

Het debat gaat er over of dit niet een oneerlijke incassopraktijk is, waarvan de consument de dupe wordt. Die is immers niet zo deskundig en heeft niet de middelen om een deskundige in de arm te nemen. Als hij het al in de gaten heeft. Debiteuren die niet betalen om reden dat aanmaningen niet aankomen, door een adreswijziging of omdat ze op vakantie of op reis zijn, of die in zak en as zitten vanwege een depressie, gaan zo simpel de gehaktmolen van eCourt in.

Aan de andere kant vormt eCourt een goedkopere en snellere weg voor het verkrijgen van een executoriale titel. Zeker in de enorme bulk van kleine incasso’s waarbij de consument niet betaalt vanwege geldgebrek. De gewone rechter zucht onder deze workload, die ons allen veel belastinggeld kost. De Kantonrechter is in die zaken verworden tot een stempelautomaat, die bovendien veel duurder is. Dat is dus nadelig voor de consument, die toch al niet kon betalen.

Voor meer informatie over de arbitrageprocedure zie de pagina Arbitrage.

[MdV, 21-01-2018]